Wat gedichten

Deze keer moesten we een gedichtenbundel lezen en ik houd helemaal niet van gedichtenbundels lezen, omdat ze vaak nergens over gaan en nergens op slaan. Een groot aantal gedichten was voor mij onbegrijpelijk, misschien als ik meer levenservaring heb opgedaan dat ik het beter begrijp, het is nu nog niet herkenbaar.

Het eerste kenmerk van poëzie is dat de regels van de tekst niet de volledige bladzijde benutten. Deze typografie is typisch voor poëzie, er zijn verschillende strofen met veel wit ertussen.

Wanneer je poëzie niet tracht te begrijpen, wat doe je er dan eigenlijk mee, vraag je je af. En dan zeg ik op mijn beurt: alle goede poëzie is begrijpelijk, want iets wat onbegrijpelijk is kan niets overbrengen of losmaken. Het is een wijdverbreide misvatting dat het samenrapen van wat mooie woorden poëzie maakt.

Poëzie leeft niet meer. En als ze nog leeft, dan leeft ze verbannen in kleine achterafzaaltjes, gehoord door twaalf oren en niet zelden overstemd door een mededeling met een aanzienlijk hogere eeuwigheidswaarde. “Drie bier!”.

In dit land sterven de kinderen als eerste
Maar dat is niet het vreemde. Het vreemde is
Ze leven eerst

Ze komen een bepaald persoon tegen
En zeggen dat ie niet bepaald is
Zeggen je bent jezelf niet of zoiets

Ik ben maar een kind van deze tijd
Tel deze en vertel deze tot
Ik onbewogen reis vanuit de gedachte

Dat kinderen sterven en alles went, behalve
Dat ik hier en nu leef, in een onmogelijke zin
Van het leven en de dood

Ik weet dat alleen een mens zich schuldig voelt
Nu een onzichtbare grens overschreden is
Nu ik de toekomst achter mij heb gelaten

II

Ik weet niet meer welke weg
Mijn gedachten in mijn hersenen bewandelden
Ik heb het nooit geweten ook

Ik weet alleen, er is lijden en daartussen
Wordt er iemand aan het kruis genageld
En daarna is er weer lijden

Ik weet dat liefde en God zwaar overschat worden
Maar waar kan ik mij anders aan vasthouden
Als aan dit niets dat overal en nergens

Te vinden is

Je zou eigenlijk naar het kerkhof moeten gaan om
je begrafenis goed te oefenen want

Het is toch jammer als je alles langs
je heen laat gaan

Zoals zoveel in het leven, je mist al de lol en gaat alles wel zoals je zou willen dat het zou gaan

Zoals zoveel in het leven, je hebt geen controle over wat er gezegd wordt, wie er mag komen en gaan

Zoals zoveel in het leven, lig je afgesloten en niemand verwacht dat je nu echt moet gaan

Cupido pakt zijn boog. “Ik ben ongewapend”, zeg ik
Hij laat zijn boog weer zakken
Terwijl ik hem neerschiet

Splinters van mijn koude hart
Verspreiden zich in mijn lichaam
Als hij met allerlaatste kracht alsnog schiet

Op slag val ik in liefde

De toekomst is iets van het verleden
De tijd laat zich niet ordenen
Hij rekt zich uit, na lang geslapen te hebben
Heeft er hoofdpijn van gekregen

Hij kijkt in de spiegel en
Als het gaat om wie het eerste lacht
Dan lacht hij in waarheid al van binnen waar
De leugen hem niet kan vinden al komt hij haar onder ogen

Het gezicht van de waarheid is veelzeggend
Daarachter te komen is
De vooruitgang achter te laten

Denken dat je alle tijd hebt en niet
Denken aan vallen terwijl je rent voor
De waarheid die je jezelf onthoudt

Hij bewees
Ballet was ook voor jongens
Toch was hij geen wetenschapper, noch een danser
Eerder een kunstenaar die zichzelf tot object maakte

Iemand die veel trof voor iemand
Met zijn rug naar het doel
Hij trof het netvlies vol spanning
Spieren als snaren, die andere laten trillen

Bewegingen als melodieën, dat al het andere beweegt
Dat de bal rond is, dat was ons nog bekend
Maar dat één voet richting de hemel
Een cirkel sluit precies op het moment

Dat is een nieuw bewijs

Alsjeblieft, hier de wereld
Ik hoop dat ze je gelukkiger maakt dan ik

Omarm de planeet
Voel met je handen in de natte aarde
Brand je niet aan de droge woestijnen
Bezeer je niet aan de spitse bergtoppen

Laat hem niet uit je handen vallen
Hij zal nog in een donkere hoek van het heelal rollen

Er zijn genoeg parkeerplaatsen voor je lichaam
Kom toch binnen en laat je fantasie de vrije loop
In de supermarkt van het gevoel
Van frisgevoel tot vriesgevoel
Alles is te koop

Hier vind je het verdriet bij je tissue
De liefde bij je hart, de herinnering bij die foto (verschillende merken)

En deze week in de aanbieding: Flesjes tranen (met of zonder prik)
Twee tranen voor de prijs van één
Of schuldgevoelens tot wel 40 procent korting!

Boterzacht zijn onze liefdesproducten
Of ben je soms op liefdesdieet?
Geen punt hoor, soms liggen haat en liefde dicht bij elkaar

Vraag anders een van onze medelijdenwerkers
Je ziel is versgesneden bij de slager verkrijgbaar
Passie en lust zijn altijd versgebakken mee te nemen (ruik toch die versgebakken verliefdheid) en
voorzien van kruidige ingrediënten en
is rijk aan vezels (daardoor makkelijk te verteren)

Ons beleid is dat seksuele gevoelens onder de zestien niet verkocht worden en sadistische pas boven de achttien (verkrijgbaar in onze voeljevrij) maar
Of je nu zoete emoties met een korreltje zout wilt
Of hartige smart met een bittergevoel, we hebben het

En heb je vandaag misschien geen tijd, probeer dan één van onze kant-en-klare-gevoelens (mild of pittig) in het fast-feeling gedeelte
De schreeuw van wanhoop en de tranen van vreugde zijn daar
Luchtdicht verpakt en lang houdbaar

Gevoelens die we niet hebben zijn: Het gevoel dat je altijd in de langste rij staat
Het gevoel dat daar je knieën doorzakken
Het gevoel dat je teveel betaalt

Spaart u zegeltjes?

Eerst dingen

Het begint met een sleutel
Dan wat pennen, je bril
Van de tafel, het bier
En de nootjes, de kaars en het licht
Je sigaret en je dagboek

Foto’s (vallen uiteen), een memorystick (vergeet je)
Dingen uit het straatbeeld
Muren, bruggen, huizen en straten
Dan verdwijnen de banen
Dossiers, feiten

Dan mensen

Steeds minder hebben wij elkaar te vertellen
De woorden zijn verdwenen
Alles verdwijnt

De verliefdheid als eerste
De eerste weken van liefde
Komen nooit meer terug

De wijn uit de fles
En dan nog de geest
Het magisch moment voordat alles begint
De angsten uit de kindertijd
Het kind in ons

Jeugdherinneringen
Het krijt op straat
Van de speurtocht

Het oude brood in de vijver
Het voeren van de vogels
Onze eerste woordjes
Zelfs onzichtbare personen verdwijnen

Soms langzaam, de losse contacten
Vage kennissen, oude vrienden
Je ouders, je vrouw, je kinderen
Je lichaam onder de grond

Tenslotte hoop

Het lichaam vergaat snel
Sneller als de herinnering
Die generaties vasthouden
Met sterke verhalen
Die verdwijnen ook, wat je niet zei

De taal die wij spraken
De dag, de nacht, de dagen
De maanden, de jaren

De jaren en de mensen
Die verdwijnen niet zomaar
Maar samen met de verwondering
Het vuur in hen en zelfs
De hoop sterft dan eens

--

--

--

Blogs on tech & society.

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store
ski n

ski n

Blogs on tech & society.

More from Medium

School Leadership in Challenging Times — Profile of Anaheim Supt. Michael Matsuda

⚠️Does ProMind Complex Work? — Real Promind Complex Review — Promind Complex Reviews

How to be a Good Teammate in Spades